- 90
- 0

Pas, demir ve demir esaslı alaşımların çevresel koşullar altında oksijen ve su ile etkileşime girmesi sonucu oluşan, metalin fiziksel ve kimyasal bütünlüğünü bozan korozyon ürünlerinin genel adıdır. Kimyasal açıdan pas, esas olarak hidrasyonlu demir(III) oksitler ve demir oksit-hidroksit bileşiklerinden oluşur. Bu çalışmada pasın tanımı; kimyasal, elektrokimyasal ve yapısal boyutlarıyla ele alınmış, paslanma mekanizması reaksiyon denklemleriyle açıklanmış ve pasın metal dayanımı üzerindeki etkileri bilimsel bir çerçevede değerlendirilmiştir.
Metaller, doğada genellikle oksit, sülfür veya karbonat mineralleri halinde bulunur. Saf metal formu ise termodinamik olarak kararsız bir durumdur. Bu nedenle metaller, çevresel koşullar altında zamanla daha kararlı bileşiklere dönüşme eğilimindedir. Demir için bu dönüşüm süreci paslanma olarak adlandırılır.
Paslanma, yalnızca estetik bir sorun değil; aynı zamanda mühendislik yapılarında ciddi dayanım kayıplarına, ekonomik zararlara ve güvenlik risklerine yol açan temel bir malzeme bozulma mekanizmasıdır. Bu nedenle pasın tanımının doğru yapılması ve oluşum sürecinin bilimsel olarak anlaşılması büyük önem taşır.
Kimyasal açıdan pas, demirin oksijen ve su varlığında oksitlenmesi sonucu oluşan hidrasyonlu demir(III) oksitlerin genel adıdır. Pas, tek bir bileşik değil; farklı oksit ve hidroksitlerin karışımından oluşan heterojen bir yapıdır.
Pas için yaygın kullanılan genel kimyasal ifade:
Fe2O3 · nH2O
Burada:
Fe2O3: Demir(III) oksit
nH2O: Değişken miktarda bağlı su molekülü
Pasın yapısında ayrıca şu bileşikler de bulunabilir:
Fe(OH)3
FeO(OH)
Bu bileşiklerin oranı; nem, sıcaklık, oksijen miktarı ve ortamın kimyasal özelliklerine bağlı olarak değişir. Bu nedenle pasın rengi, yapısı ve mekanik özellikleri sabit değildir.
Paslanma, temel olarak elektrokimyasal bir redoks (yükseltgenme–indirgenme) reaksiyonudur. Metal yüzeyinde eş zamanlı olarak anot ve katot bölgeleri oluşur.
a. Anodik reaksiyon (Demirin oksidasyonu)
Fe → Fe2+ + 2e−
Bu reaksiyonda demir atomu elektron kaybederek iyon haline geçer.
b. Katodik reaksiyon (Oksijenin indirgenmesi)
O2 + 2H2O + 4e− → 4OH−
Bu aşamada oksijen, elektron alarak hidroksit iyonlarını oluşturur.
c. Ara ürünlerin oluşumu
Anot ve katotta oluşan iyonlar bir araya gelerek demir(II) hidroksiti oluşturur:
Fe2+ + 2OH− → Fe(OH)2
Bu bileşik kararsızdır ve oksijenle temas halinde yükseltgenerek demir(III) bileşiklerine dönüşür:
4Fe(OH)2 + O2 + 2H2O → 4Fe(OH)3
Son aşamada ise su kaybı ve kristal yapı değişimleriyle pas oluşur:
2Fe(OH)3 → Fe2O3 · H2O + 2H2O
Korozyon, metallerin çevresel etkilerle kimyasal veya elektrokimyasal olarak bozulmasının genel adıdır. Pas ise korozyonun yalnızca demire özgü bir türüdür.
Yani her paslanma bir korozyondur; ancak her korozyon paslanma değildir. Örneğin:
Alüminyumda oluşan oksit tabakası pas değildir.
Bakırın yüzeyinde oluşan yeşil patina pas olarak tanımlanmaz.
Pas kavramı, yalnızca demir ve demir alaşımlarının oksidasyon ürünleri için kullanılır.
Pasın temel fiziksel özellikleri şunlardır:
Gözenekli ve gevrek bir yapıdadır
Metal yüzeye zayıf tutunur
Hacmi, başlangıçtaki demir hacminden daha büyüktür
Yüzeyde çatlama ve kabarmaya neden olur
Bu özellikler nedeniyle pas, koruyucu bir tabaka oluşturmaz. Aksine, metal yüzeyini açık bırakarak paslanmanın ilerlemesini hızlandırır.
Paslanma hızını etkileyen başlıca faktörler şunlardır:
Su ve nem varlığı
Oksijen konsantrasyonu
Ortamın pH değeri
Tuzlar ve iyonik iletkenler
Yüzey pürüzlülüğü
Metalin alaşım bileşimi
Bu faktörler bir araya geldiğinde paslanma süreci hızlanır ve metalin servis ömrü ciddi şekilde kısalır.
Pas, demirin çevresel koşullar altında kararlı oksit bileşiklerine dönüşmesiyle ortaya çıkan, karmaşık ve çok aşamalı bir kimyasal süreçtir. Kimyasal formüllerle ifade edilebilen bu süreç, elektrokimyasal mekanizmalarla ilerler ve metalin mekanik, fiziksel ve estetik özelliklerini olumsuz yönde etkiler. Pasın tanımının ve oluşum mekanizmasının doğru anlaşılması, korozyonla mücadele yöntemlerinin geliştirilmesi açısından temel bir gerekliliktir.





