- 143
- 0

İnşaat demiri (donatı çeliği), betonarme yapıların taşıyıcı sisteminin en önemli bileşenlerinden biridir. Beton basınç kuvvetlerine karşı direnç gösterirken, inşaat demiri çekme kuvvetlerini karşılar. Bu iki malzemenin birlikte çalışması, yapıların güvenli ve uzun ömürlü olmasını sağlar. Ancak bu sistemin dayanıklılığını ciddi şekilde azaltan en önemli unsur paslanma, yani korozyondur. Paslanmış bir inşaat demiri, yalnızca kendi mukavemetini kaybetmekle kalmaz; tüm yapının güvenliğini tehlikeye sokar.
Bu makalede inşaat demirinin neden paslandığı, pasın nasıl oluştuğu ve paslanmanın inşaat demirinin dayanıklılığını neden düşürdüğü tüm yönleriyle ele alınmaktadır.
İnşaat demiri, düşük karbonlu çelikten üretilir ve yüksek çekme dayanımına sahiptir. Betonarme yapılarda;
Çekme gerilmelerini taşır
Yapıya süneklik kazandırır
Deprem ve dinamik yükler altında enerji sönümler
Ancak demirin bu üstün mekanik özellikleri, kimyasal olarak kararlı olduğu anlamına gelmez. Uygun koşullar oluştuğunda demir hızla paslanabilir.
Paslanma, demirin oksijen ve su ile girdiği elektrokimyasal bir reaksiyon sonucunda oluşur. Bu süreç doğal ve kaçınılmazdır.
Anot bölgesinde gerçekleşen oksidasyon reaksiyonu:
Fe -> Fe2+ + 2e-
Katot bölgesinde gerçekleşen indirgenme reaksiyonu:
O2 + 2H2O + 4e- -> 4OH-
Ortaya çıkan iyonların birleşmesi:
Fe2+ + 2OH- -> Fe(OH)2
Bu bileşik zamanla oksijenle reaksiyona girerek pas haline dönüşür:
4Fe(OH)2 + O2 -> 2Fe2O3 + 4H2O
Oluşan Fe2O3 ve hidratlı türevleri halk arasında pas olarak adlandırılır.
Taze betonun pH değeri yaklaşık 12 – 13 arasındadır. Bu yüksek alkalin ortam, demirin yüzeyinde koruyucu bir oksit tabakası oluşturur. Bu tabaka demiri dış etkenlere karşı korur ve paslanmayı geciktirir.
Ancak betonun bu koruyucu özelliği zamanla azalır.
Beton, zamanla havadaki karbondioksit ile reaksiyona girer:
Ca(OH)2 + CO2 -> CaCO3 + H2O
Bu reaksiyon betonun pH değerini düşürür. pH değeri 9’un altına düştüğünde demirin yüzeyindeki koruyucu tabaka bozulur ve paslanma başlar.
Sürekli neme maruz kalan yapılarda;
Yağmur suyu
Yeraltı suyu
Yüksek bağıl nem
demirin paslanma hızını önemli ölçüde artırır.
Klorür iyonları, beton içindeki pasif tabakayı delerek demirin doğrudan paslanmasına neden olur. Bu durum özellikle;
Deniz kenarı yapılar
Tuzlu kum veya su kullanılan betonlar
Kış aylarında tuzlanan yol çevresi yapılar
için büyük risk oluşturur.
Yüksek su/çimento oranı
Yetersiz beton örtüsü
Düşük çimento dozajı
demirin dış etkenlere karşı savunmasız kalmasına neden olur.
Paslanma sırasında demir atomları ortamdan uzaklaşır ve demirin efektif kesit alanı küçülür. Kesit alanı azaldıkça demirin taşıyabileceği yük de düşer.
Örnek olarak:
%10 kesit kaybı
%20 – %30 taşıma kapasitesi kaybına yol açabilir
Paslanmış demirde;
Akma dayanımı düşer
Kopma uzaması azalır
Süneklik kaybolur
Bu durum, özellikle deprem sırasında kırılgan ve ani göçmelere neden olabilir.
Pas, demirin yüzey yapısını değiştirir. Bu durum beton ile demir arasındaki aderansı zayıflatır. Aderans kaybı sonucunda;
Yük aktarımı sağlanamaz
Donatı betondan sıyrılabilir
Paslanma sonucunda demirin hacmi yaklaşık 6 – 8 kat artar. Bu hacim artışı beton içinde iç basınç oluşturur ve;
Beton çatlar
Kabarmalar oluşur
Beton örtüsü dökülür
Bu aşamadan sonra korozyon çok daha hızlı ilerler.
Taşıyıcı sistem zayıflar
Kolon ve kirişlerde dayanım kaybı oluşur
Deprem performansı ciddi şekilde düşer
Yapının ekonomik ömrü kısalır
Can ve mal güvenliği tehlikeye girer
İnşaat demirinin dayanıklılığını azaltan en önemli etken paslanmadır. Pas, hem demirin mekanik özelliklerini zayıflatır hem de betonarme sistemin bütünlüğünü bozar. Bu nedenle paslı inşaat demiri, yalnızca bir malzeme kusuru değil, doğrudan yapısal güvenlik sorunudur.





